Gekweekte vis – potentieel en zorgen

Aquacultuur is nu verantwoordelijk voor meer dan de helft van de mondiale visconsumptie en wordt gezien als een oplossing om de druk op wilde hulpbronnen te verlichten. Moderne landbouwtechnieken omvatten vijver-, kooi- en recirculerende aquacultuursystemen (RAS), waarbij de laatste aandacht krijgt vanwege de beheersbaarheid ervan vanuit het milieu. De industrie wordt echter ook geconfronteerd met uitdagingen zoals het gebruik van antibiotica, de afhankelijkheid van wild vismeel in voer en watervervuiling. De afgelopen jaren hebben alternatieve eiwitrijke voeders en slimme monitoringsystemen de sector opnieuw vorm gegeven. Let bij het kiezen van gekweekte vis op de ASC-certificering (Aquaculture Stewardship Council), wat duidt op toewijding aan ecologische en sociale verantwoordelijkheid.Gekweekte visbieden stabiele prijzen, betrouwbare levering en sterke traceerbaarheid. De smaak- en voedingsprofielen verschillen echter tussen gekweekte en wilde variëteiten. Consumenten moeten bronnen met een hoge bezettingsdichtheid vermijden en de voorkeur geven aan soorten met een lage voederconversie, zoals meerval en tilapia, die een relatief kleinere ecologische voetafdruk hebben en een goede aanvulling vormen op de dagelijkse voeding.